پرسش و پاسخ های درسی خودتونو در این قسمت بیان کنین.
تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1390 | 0:58 | نویسنده : حيدر علیخانی |
هر چه می خواهد دل تنگت بگووو
البته با رعایت حقوق همدیگر
*تعدادی نظرات ب قسمت نظرات پیشین انتقال یافت*
تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1390 | 0:57 | نویسنده : زهرا محسن پور |
خسته نباشید دوستان
تاريخ : شنبه یازدهم خرداد 1392 | 18:1 | نویسنده : زهرا محسن پور |
با سلام.جزوه کامل دادرسی افتراقی را از ادامه مطلب دانلود نمایید.برای دریافت رمز به شماره زیر اس ام اس بزنید.با تشکر
ادامه مطلب
09138864601
علیخانی
ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه سی ام اردیبهشت 1392 | 23:41 | نویسنده : حيدر علیخانی |
تاريخ : سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1392 | 20:46 | نویسنده : زهرا محسن پور |
تاريخ : دوشنبه دوم اردیبهشت 1392 | 15:52 | نویسنده : زهرا محسن پور |
من وارثِ تمامِ بَردهگانِ جهانَم !
بر دستهایم مُچْپیچِ مُقَدّرِ فولاد ،
گرانْسنگُ دیرینهْ سالْ !
بر سینهاَم داغِ دُرُشتِ تپانچه وُ تسلیمْ
و بَرْ گُردهام خِفّتِ سکوتِ آنان که از پِیِ عشقْ ،
برگابرگِ کتابِ تناسلْ را دوره میکنند !
بر دستهایم مُچْپیچِ مُقَدّرِ فولاد ،
گرانْسنگُ دیرینهْ سالْ !
بر سینهاَم داغِ دُرُشتِ تپانچه وُ تسلیمْ
و بَرْ گُردهام خِفّتِ سکوتِ آنان که از پِیِ عشقْ ،
برگابرگِ کتابِ تناسلْ را دوره میکنند !
من وارثِ تمامِ بَردهگانِ جهانَم !
در نوازشِ نفسْدزدِ تازیانهها زادهْ شُدم !
کتیبهی کوروشْ
به سَرانگشتانِ خونینِ من در کوره نهاده شد !
مرا مقابلِ قدمهای تیمور گَردَنْ زدند !
صحرازادگان به تاراجِ رؤیاهایمْ آمدند !
جمجمهام خِشتِ منارهی چنگیزْ شد !
اسکندرْ بر خاکسترِ خندههایم رقصید !�
سمفونیِ هشتمِ بتهون را ،
من در صفِ کورههای آشویتسْ نواختم
و هیروشیما قبای بُلندِ تاوَلیاَش را
بَر تَنَم پوشاند !
ویتنامُ بُسنی را تجربه کردم ،
و صدای سوتِ خمپاره را شناختم
از آن پیشْتَر که مغزم را چونان پوکهی پنبهای پریشانْ کند !
من وارثِ تمامِ بَردهگانِ جهانَم !
بَرادرِ همْسالِ نخستین تازیانهْ خوردهیْ تاریخ !
با نَسَبی سرخُ
درختْنامهای خونْآلوده
که مرا
به یکایکِ آدمیان پیوند داده است !
تاريخ : دوشنبه دوم اردیبهشت 1392 | 15:51 | نویسنده : زهرا محسن پور |
تاريخ : دوشنبه دوم اردیبهشت 1392 | 13:18 | نویسنده : عاطفه رفيعي |
تاريخ : یکشنبه یکم اردیبهشت 1392 | 20:48 | نویسنده : عاطفه رفيعي |
تاريخ : یکشنبه یکم اردیبهشت 1392 | 20:46 | نویسنده : عاطفه رفيعي |
قانون اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران
منتشره در روزنامه رسمي شماره 19790 مورخ 21/11/1391شماره68390/152 ـ 14/11/1391
جناب آقای دکتر محمود احمدینژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران که با عنوان طرح اصلاح موادی از قانون انتخابات ریاست جمهوری به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ 26/10/1391 و تأیید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ میگردد.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی
شماره۲۲۲۷۶۲ ـ 18/11/1391
وزارت کشور
«قانون اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران» که در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ بیست و ششم دی ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 4/11/1391 به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره 68390/152 مورخ 14/11/1391 مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ میگردد.
رئیس جمهور ـ محمود احمدینژاد
ادامه مطلب
منتشره در روزنامه رسمي شماره 19790 مورخ 21/11/1391شماره68390/152 ـ 14/11/1391
جناب آقای دکتر محمود احمدینژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران که با عنوان طرح اصلاح موادی از قانون انتخابات ریاست جمهوری به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ 26/10/1391 و تأیید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ میگردد.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی
شماره۲۲۲۷۶۲ ـ 18/11/1391
وزارت کشور
«قانون اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران» که در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ بیست و ششم دی ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 4/11/1391 به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره 68390/152 مورخ 14/11/1391 مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ میگردد.
رئیس جمهور ـ محمود احمدینژاد
به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392 | 21:30 | نویسنده : حيدر علیخانی |
"باید رفتنم را به عقب بیندازم ....."
خسته از تمام روزمرگی ها نشسته ام و عکس دوستانی را میبینم آنور ِ مرز های ممنوعه
که به کنسرت داریوش میروند و شوق چشمشان
شبیه مشروب دستشان لبریز است
خوشحالشان میشوم ...
آزادی را در چشم هایشان خیره میشوم و لبخند میزنم / تلخ لبخند میزنم
دلم برایشان تنگ شده و چه خوب که دلشان با چیز هایی سرگرم است که
در خانه ی پدری ، جایی برای اکران نداشت
به خودم می اندیشم که درگیر ِ رفتنم ...
شبیه سربازی که آنقدر از شکست مطمئن است
که فرار را به قراری که با تمام مرز های کشورش بسته ترجیح میدهد
می دانم روزی دلم برای تمام آنچه ایران است تنگ می شود
دلم برای میدان انقلابش و آن همه چشم خسته که از سر کار می آیند
و چه دوست داشتنی تو را آدم حساب نمیکنند ....
برای کافه نادری ... که جای قهوه بوی شعر از حوالیش می آمد
برای تمام قهوه فرانسه های دست چندمی که
در گودو ، تمدن ، هنر ، سپیدگاه ... خوردم و
دلم را به چشم های گارسونش خوش میکردم که همیشه شکر را جا میگذاشت
برای تمام راننده تاکسی هایی که از فشار تنهایی ، مرا به حرف میگرفتند
و چه شیرین بود وقتی یک راننده تاکسی با تو از نیچه حرف میزند
یا وقتی پینک فلوید میگذارد و شروع میکند به ترجمه کردنش
دلم برای تمام چارشنبه سوری هایش ...
که دختر همسایه ، غریبیگی هایش را برای یک شب کنار میگذاشت
و دور آتش سرخپوستی میرقصیدیم
و چیپس و ماست و صدای هایده تو را از دیسکو های وگاس هم فرا تر میبرد
برای تمام نان هایی که در کودکی میخریدیم
زنبیل به دست به خیابان میزدیم و با دوچرخه هایمان
به تمام الگانس ها پز میدادیم
برای جاده کندوان و تمام جیغ هایی که میکشیدیم و دعا میکردیم
تمام تونل ها برای یک روز هم که شده قد بکشند
....
هرچه با خودم تقلا میکنم میبینم هنوز هم ترجیح می دهم آلبوم ابی را
با بدختی بگیرم تا اینکه مشروب به دست فریاد بزنم : خلـــــــــیج رو بخون ، خلیج
هنوز ترجیح می دهم روی میز های کافه نادری ،
درگیر پیدا کردن ِ جای فروغ باشم تا اینکه در شانزالیزه ،
قهوه ام را با لهجه ی فرانسوی بخورم
هنوز دلم میخواهد راننده تاکسی برایم از نیچه بگوید و من ذوق کنم
....
هنـــــــــــوز دلم میخواهد سیگارم را یواشکی از پدر بکشم
تا شب هایی که اعصابش /سیگار میخواست ، با خجالت از من بپرسد :
" از جعبه سیگار ِ پسر به پدر ارث میرسه یا نه ؟ "
هنوز دلم میخواهد پارک پرواز بلند ترین جای دنیا باشد ....
هنوز دلم میخواهد تمام پارتی ها ، به پتو های چسبیده به پنجره مجهز شود
میدانی ؟ فقر ، یک صمیمیت احمقانه می آورد ، که هیچ فلسفه ای از پس تعبیر
لذتش بر نیامده
...
باید رفتنم را به عقب بیندازم ....
من دلم هنوز گیر ِ اسم کوچه هاییست که جبهه نرفته شهید شدند
هنوز دلم پیش تخفیفیست که مادر / چانه اش را میزد
هنوز دلم تنگ تمام اتفاق هاییست که در مرز های ایران میفتد
هنـــــــــــــــوز دلم گیر ِ تمام میدان های شهر است که از هر فاصله ای
داد میزنند : آزادی ...یک نفر ... آزادی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
.
.
.
این فرودگاه هر چقدر مجهز باشد ، دلبستگی های مرا بلند نمی کند
آقای راننده ... حمیرا بگذار ... دربست ... تمام تهران را بگردیم
دلم نرفته ... تنگ شده برای ماندنم .........
"چرك نويس هاي هومن شريفي "
خسته از تمام روزمرگی ها نشسته ام و عکس دوستانی را میبینم آنور ِ مرز های ممنوعه
که به کنسرت داریوش میروند و شوق چشمشان
شبیه مشروب دستشان لبریز است
خوشحالشان میشوم ...
آزادی را در چشم هایشان خیره میشوم و لبخند میزنم / تلخ لبخند میزنم
دلم برایشان تنگ شده و چه خوب که دلشان با چیز هایی سرگرم است که
در خانه ی پدری ، جایی برای اکران نداشت
به خودم می اندیشم که درگیر ِ رفتنم ...
شبیه سربازی که آنقدر از شکست مطمئن است
که فرار را به قراری که با تمام مرز های کشورش بسته ترجیح میدهد
می دانم روزی دلم برای تمام آنچه ایران است تنگ می شود
دلم برای میدان انقلابش و آن همه چشم خسته که از سر کار می آیند
و چه دوست داشتنی تو را آدم حساب نمیکنند ....
برای کافه نادری ... که جای قهوه بوی شعر از حوالیش می آمد
برای تمام قهوه فرانسه های دست چندمی که
در گودو ، تمدن ، هنر ، سپیدگاه ... خوردم و
دلم را به چشم های گارسونش خوش میکردم که همیشه شکر را جا میگذاشت
برای تمام راننده تاکسی هایی که از فشار تنهایی ، مرا به حرف میگرفتند
و چه شیرین بود وقتی یک راننده تاکسی با تو از نیچه حرف میزند
یا وقتی پینک فلوید میگذارد و شروع میکند به ترجمه کردنش
دلم برای تمام چارشنبه سوری هایش ...
که دختر همسایه ، غریبیگی هایش را برای یک شب کنار میگذاشت
و دور آتش سرخپوستی میرقصیدیم
و چیپس و ماست و صدای هایده تو را از دیسکو های وگاس هم فرا تر میبرد
برای تمام نان هایی که در کودکی میخریدیم
زنبیل به دست به خیابان میزدیم و با دوچرخه هایمان
به تمام الگانس ها پز میدادیم
برای جاده کندوان و تمام جیغ هایی که میکشیدیم و دعا میکردیم
تمام تونل ها برای یک روز هم که شده قد بکشند
....
هرچه با خودم تقلا میکنم میبینم هنوز هم ترجیح می دهم آلبوم ابی را
با بدختی بگیرم تا اینکه مشروب به دست فریاد بزنم : خلـــــــــیج رو بخون ، خلیج
هنوز ترجیح می دهم روی میز های کافه نادری ،
درگیر پیدا کردن ِ جای فروغ باشم تا اینکه در شانزالیزه ،
قهوه ام را با لهجه ی فرانسوی بخورم
هنوز دلم میخواهد راننده تاکسی برایم از نیچه بگوید و من ذوق کنم
....
هنـــــــــــوز دلم میخواهد سیگارم را یواشکی از پدر بکشم
تا شب هایی که اعصابش /سیگار میخواست ، با خجالت از من بپرسد :
" از جعبه سیگار ِ پسر به پدر ارث میرسه یا نه ؟ "
هنوز دلم میخواهد پارک پرواز بلند ترین جای دنیا باشد ....
هنوز دلم میخواهد تمام پارتی ها ، به پتو های چسبیده به پنجره مجهز شود
میدانی ؟ فقر ، یک صمیمیت احمقانه می آورد ، که هیچ فلسفه ای از پس تعبیر
لذتش بر نیامده
...
باید رفتنم را به عقب بیندازم ....
من دلم هنوز گیر ِ اسم کوچه هاییست که جبهه نرفته شهید شدند
هنوز دلم پیش تخفیفیست که مادر / چانه اش را میزد
هنوز دلم تنگ تمام اتفاق هاییست که در مرز های ایران میفتد
هنـــــــــــــــوز دلم گیر ِ تمام میدان های شهر است که از هر فاصله ای
داد میزنند : آزادی ...یک نفر ... آزادی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
.
.
.
این فرودگاه هر چقدر مجهز باشد ، دلبستگی های مرا بلند نمی کند
آقای راننده ... حمیرا بگذار ... دربست ... تمام تهران را بگردیم
دلم نرفته ... تنگ شده برای ماندنم .........
"چرك نويس هاي هومن شريفي "
تاريخ : چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1392 | 12:8 | نویسنده : زهرا محسن پور |
تاريخ : شنبه بیست و چهارم فروردین 1392 | 17:47 | نویسنده : زهرا محسن پور |
تاريخ : شنبه بیست و چهارم فروردین 1392 | 17:46 | نویسنده : زهرا محسن پور |
.: Weblog Themes By Pichak :.
